علماى هندوستان فرستادم و بر ظهر همان كتاب فتوى نوشته‌اند ، اين است : « بسم اللّه الرحمن « 1 » الرحيم . اللّهمّ ارنا الحقّ حقّا و ارنا الباطل باطلا و ارنا الاشياء كما هى . » 895 بعد مطالعه اين كتاب و تأنّق 896 در مسايل آن معلوم شد كه صاحب اين كتاب مذهب باطل داشته و بر خلاف كتاب و سنت مشهور و اجماع امت رفته و مقيد به مذهبى از مذاهب اهل حق نبوده و در دعوى ، « انّ اللّه امرنى ان ارفع الاختلاف من بين هذه الامّة اوّلا فى الفروع و ابيّن الشّريعة المحمّدية كما كانت فى زمانه من غير زيادة و نقصان و ثانيا فى الاصول من بين الامم و كافّة اهل العالم باليقين » 897 كاذب بوده و مايل به تزندق و سفسطه گشته . محو اين نوع كتب و نفى آن از عالم بر كسانى كه قادر باشند واجب است و قلع و قمع اين مذهب از ضروريات دين و زجر و منع عاملان آن كتاب و معتقدان اين مذهب ، فرض است و چون مصر باشند و برنگردند اماطه اذى 898 اينها از طريق مسلمانى و دفع شر ايشان از مسلمانان ، بالسياست و القتل ، واجب است - نصرة للدّين القويم و حفظا للطّريق المستقيم - « 2 » 899 و چون ايشان تايب شوند و ترك اين مذهب كنند ، امر فرمايند كه متابعت مذهب ابن حنيفه - رضى اللّه تعالى عنه - بكنند . حاليا در كشمير هر كه صوفى است زنديقى چندى مستحلى اباحى ملحدندى كه از حلال و حرام هيچ خبر ندارد و تقوى و طهارت در شب بيدارى و كم‌خورى پنداشته‌اند و بس . ديگر چه يابند خورند و گيرند كه تحاشى ندارند كه حرام كدام و حلال ، چه همه باجمعهم در اخذ يأخذ ( 305 ر ) اوقاف كه نه بر وجه شرع است ، شره و حرص تمام دارند و على الدوام به تعبير منام و اظهار كرامت كه امسال آن شود و اين شود و اخبار از مغيبات ، احوال از آينده و گذشته گويند و بر يكديگر سجده كنند و به اين رسوايى به اربعين 900 نشينند و علم و اهل علم را بغايت مذموم و مكروه دارند و شريعت را وراى طريقت دانند ، چنان كه اهل طريقت را اصلا به شريعت كارى نيست . به اين شيوه ملحدان در جاى ديگر ديده نشد . حق سبحانه و تعالى همه اهل اسلام را از اين نوع آفات و بليات در پناه عصمت خود مصون داراد و همه را به راه راست شريعت مستقيم گرداناد ، به حق محمد و آله و اصحاب الامجاد . « 3 »

--> ( 1 ) . نگ : - الرحمن . ( 2 ) . نگ : - نصرة . . . المستقيم . ( 3 ) . نگ : - به حق . . . الامجاد .